Te veel voorraad, nog steeds geen bestsellers

Uw voorraadrapport toont meer voorraad dan u ooit heeft gehad, en drie van uw bestsellers zijn sinds vorige week niet meer beschikbaar. Die combinatie lijkt op twee tegenstrijdige problemen. Het is één probleem dat twee keer wordt beschreven: het geld ging naar de verkeerde producten, en de producten waar het in had moeten zitten raakten op.

Als het probleem één snel ontwikkelend product is waarvan de eigen planningscijfers verouderd zijn, is dat een andere diagnose met een andere oplossing, en deze wordt behandeld in waarom bestsellers steeds uitverkocht raken. Dit bericht gaat over waar het geld uit de hele catalogus terecht is gekomen.

Eén probleem, niet twee

Elke inkooporder is een toewijzingsbesluit. Je hebt een beperkte hoeveelheid geld die je in voorraad kunt omzetten, en de bestelling bepaalt welke producten het worden. Doe dat een paar dozijn keer zonder ooit een stap terug te doen om naar de resulterende verdeling te kijken, en de verdeling is wat de individuele beslissingen ook optellen. Niemand heeft ervoor gekozen.

Twee symptomen volgen uit een verdeling die scheef is naar langzame producten. De totale voorraadwaarde stijgt, omdat de langzame voorraad zich opstapelt in plaats van weg te glippen. De dekking voor de snelle producten verdunt, omdat het geld dat ze zou hebben verdiept al in de eerste groep zit. Door deze als afzonderlijke problemen te behandelen ontstaat de standaardreactie van het afsnijden van het totaal terwijl de vorm onaangeroerd blijft, waardoor de snelle producten verder worden ingekort.

De algemene oorzaken van het groter worden van een voorraadstapel dan de bedoeling is, worden behandeld in overbevoorrading op Shopify voorkomen. De duidelijke vraag hier is niet waarom het totaal groeide. Daarom groeide het totaal in het ene deel van de catalogus, terwijl een ander deel honger leed.

Waarom het totaal het verbergt

Geaggregeerde inventarisnummers zijn gemiddelden, en een gemiddelde is het verkeerde instrument voor een distributieprobleem. Hier is wat dat rekenkundig betekent, met behulp van één voorbeeldwinkel in plaats van enige bewering over een typische winkel.

Stel dat de winkel voor € 48.000 aan voorraad heeft, verdeeld over 160 SKU's, en elke week € 4.000 aan voorraad tegen kostprijs verkoopt. Splits de catalogus op basis van de inkomstenbijdrage over de afgelopen 90 dagen, wat de ABC-helft is waarbij elke SKU wordt beoordeeld op omzet- en vraagvariabiliteit: de top 10 SKU's produceren 60% ervan, de volgende 40 produceren 30% en de overige 110 produceren 10%. Kijk nu eens waar de $48.000 feitelijk zit.

Converteer de aandelenwaarde van elke groep naar dekkingsweken en het beeld is niet langer abstract. De top 10 SKU's verkopen $2.400 aan aandelen tegen kostprijs per week, tegenover $9.600 in voorraad: vier weken dekking. De middengroep verkoopt $1.200 tegenover $14.400 in bezit: twaalf weken. De staart verkoopt $400 tegen $24.000 in bezit: zestig weken.

Het gecombineerde cijfer voor de hele catalogus is $48.000 gedeeld door $4.000, wat neerkomt op twaalf weken. Het komt precies overeen met de middengroep en beschrijft geen van de andere twee. Op zichzelf gelezen lijkt het een redelijk gevulde winkel. Daaronder is de dekking van vier weken voor de producten die 60% van de omzet vertegenwoordigen dun: veertien dagen doorlooptijd plus een beoordelingscyclus slokt het grootste deel op, en één sterke week eet de rest op.

Dat is het hele mechanisme. Eén aggregaat kan geen verdeling weergeven, dus de onbalans is onzichtbaar in precies het rapport waar de meeste winkels naar kijken.

Hoe contant geld in de verkeerde SKU's terechtkomt

Vier routes, waarbij niemand een duidelijk slecht besluit hoeft te nemen.

Herordening wordt veroorzaakt door schaarste, dus overvloed wordt nooit in twijfel getrokken. Elk aanvulproces leidt tot producten die bijna leeg zijn. Een product met een dekking van zestig weken overschrijdt nooit een drempel, verschijnt nooit in een filter met een lage voorraad en komt nooit ter beoordeling voor. Het is minstens één keer gekocht, en niets in een door bestellingen gestuurd proces vraagt ​​zich ooit af of dat een goed idee was. Voor het vinden van deze producten is een doelbewuste vraag nodig in plaats van een waarschuwing; langzaam bewegende voorraad identificeren behandelt welke statistieken deze feitelijk markeren.

Er worden nieuwe producten besteld zonder geschiedenis. Elke SKU die aan de catalogus wordt toegevoegd, is een aankoop die op basis van een gok is gedaan, en in de meeste catalogi worden sneller producten toegevoegd dan dat ze worden stopgezet. Een winkel die elk kwartaal een handvol producten lanceert en er formeel vrijwel geen stopzet, zal een staart opbouwen, ongeacht of een individuele lancering redelijk was of niet, omdat de lanceringen beslissingen zijn en de accumulatie niet.

De snelle producten worden als laatste geknipt, dus het meest geknipt. Wanneer het budget voor een cyclus vaststaat, worden de herbestellingen van de staart en de nieuwe lanceringen meestal als eerste vastgelegd, omdat ze als kleine, afzonderlijke beslissingen over de maand heen komen. De fast movers worden aan het einde in één grote rij geordend, en dat is de lijn die is afgesneden om te passen in wat er overblijft. Niemand besluit de bestseller te weinig te kopen; het is gewoon de enige order met voldoende speling om het tekort op te vangen.

De aandacht van recensies wordt verdeeld op basis van het aantal SKU's, niet op basis van belangrijkheid. De staart bevat de meeste producten en absorbeert dus het grootste deel van de beschikbare beoordelingstijd, terwijl de tien SKU's die de meeste inkomsten genereren elk dezelfde paar minuten krijgen als al het andere. Het doelbewust verdelen van die aandacht is het onderwerp van prioriteit geven aan producten die opnieuw moeten worden besteld.

De MOQ en prijsverlagingsval

Leveranciersminima verdienen een eigen sectie omdat hun effect regressief is: dezelfde regel dwingt de grootste relatieve overkoop naar de langzaamste producten.

Neem een ​​leverancier met een minimum van 100 eenheden. Voor een product dat 300 eenheden per maand verkoopt, is 100 eenheden ongeveer tien dagen dekking: een afrondingsbeslissing. Voor een product dat twee eenheden per maand verkoopt, is voor dezelfde 100 eenheden meer dan vier jaar dekking, en is het geld voor die hele periode verdwenen. Het minimum is niet veranderd. Hoe lang het duurt voordat het aandeel weer in contanten is omgezet, verandert met een factor van ongeveer 150.

Prijsonderbrekingen werken op dezelfde manier en zijn moeilijker te weerstaan, omdat de besparing gekwantificeerd en onmiddellijk is, terwijl de kosten bestaan uit een langzaam product dat twee jaar op de plank ligt. Een kwantumkorting is alleen een besparing als de extra eenheden worden verkocht binnen een periode die u toch al had willen financieren.

De valstrik is op zichzelf niet het minimum. Het past dezelfde acceptatieregel toe aan beide uiteinden van de catalogus. Voor de snelle groep is een minimum een ​​afrondingsstap; voor de langzame groep is het een beslissing om meerdere jaren voorraad te financieren, en het verdient het om als één geheel behandeld te worden: onderhandel over een kleinere eerste bestelling, deel het minimum met een andere koper, accepteer hogere kosten per eenheid voor minder eenheden, of weiger het product. Berekenen hoeveel eenheden u teveel heeft geeft je het nummer om mee te discussiëren.

Herbalanceren zonder nieuw geld

Herbalanceren betekent het veranderen van de vorm van de catalogusvoorraad zonder het totaal te verhogen. Bijna alle ruimte om te bewegen zit in toekomstige bestellingen in plaats van in de huidige voorraad, om de duidelijke reden dat geld dat al is uitgegeven aan eenheden in een doos pas terugkomt als die eenheden worden verkocht, en de bredere reeks hefbomen op het gebied van timing, betalingsvoorwaarden van leveranciers en ordercadans daartussen zit in het verminderen van het geld dat vastzit in de voorraad.

Stel de verwachtingen eerlijk op de tijdschaal. Door de staart te bevriezen verandert de toewijzing van toekomstige uitgaven binnen één cyclus, maar de aandelen die al in de staart zitten, vertrekken tegen de koers die zij verkopen, wat voor een groep van zestig weken wordt gemeten in seizoenen. Herbalanceren is een richting, geen gebeurtenis.

De terugkerende kosten om dit op de juiste manier te doen, zijn de rekenkundige handelingen: het opnieuw berekenen van de snelheid per SKU, de dekking en het opnieuw ordenen van hoeveelheden in de hele catalogus, vaak genoeg zodat de groepssplitsing actueel blijft. StockCue berekent deze aantallen per SKU op basis van maximaal 24 maanden bestelgeschiedenis en groepeert per leverancier wat er moet worden gekocht, waardoor een op dekking gebaseerd budget haalbaar is in plaats van een eenmalige spreadsheetoefening.

Veelgestelde vragen

Hoe kun je te veel voorraad hebben en toch niet op voorraad zijn?

Omdat de voorraadwaarde een totaal is en de beschikbaarheid een feit per product is, en een totaal niets zegt over hoe deze wordt verdeeld. Als het grootste deel van het geld zit in producten die langzaam verkopen, kan het totaal hoog zijn, terwijl het handjevol producten dat de meeste inkomsten genereert elk slechts een paar weken dekking heeft. De twee symptomen zijn dezelfde onevenwichtigheid gezien vanaf de tegenovergestelde uiteinden van de catalogus.

Wat veroorzaakt een voorraadonevenwicht?

Meestal herhaling in plaats van een enkele beslissing. Het opnieuw ordenen wordt geactiveerd wanneer producten bijna op zijn, dus slow movers worden zelden beoordeeld en het geld dat eraan is uitgegeven, komt nooit meer terug. Nieuwe producten worden besteld zonder verkoopgeschiedenis. Leveranciersminima dwingen de grootste relatieve overkoop af op de langzaamst verkopende artikelen. En als het aankoopbudget vaststaat, is wat de staart al heeft geabsorbeerd niet beschikbaar voor de snelle verkopers.

Hoe breng je de voorraad opnieuw in evenwicht zonder meer contant geld?

Begin met de bestellingen die u niet plaatst. Door nabestellingen langzaam voor een volledige cyclus te bevriezen, komt budget vrij zonder iets uit te geven, en het is de enige hefboom voor het herbalanceren die onmiddellijk werkt. Stel daarna een doel voor dekkingsdagen in per groep in plaats van per bestelling, beslis welke langzame producten u definitief niet meer gaat bestellen, en stuur het vrijgekomen budget om naar de snelle groep. Het geld dat al is uitgegeven aan aandelen die u in bezit heeft, komt alleen terug als die aandelen worden verkocht.

Betekent een hoge omloopsnelheid van de voorraad dat de mix goed is?

Nee. De omzet is een gemengde verhouding over de hele catalogus, dus een klein aantal snelle producten met een groot volume kan het totale cijfer op peil houden, terwijl een grote langzame staart er onaangeroerd onder blijft zitten. Een gezond ogend gemengd nummer en een slecht gedistribueerde catalogus zijn volledig compatibel. Om de mix te zien, moet u de catalogus in groepen opsplitsen en de dekking voor elke groep afzonderlijk berekenen.