Voorraadkosten: hoe u uw eigen tarief kunt berekenen

U heeft uw transportkosten vorig jaar al betaald. Het is verspreid over een bankafschrift, een factuur voor een opslagruimte, een verlenging van de verzekering, de uren die iemand heeft besteed aan het ontvangen en tellen, en een pallet met iets dat je uiteindelijk onder de kostprijs hebt verrekend. Omdat het op zes plaatsen arriveerde, heeft niemand het bij elkaar opgeteld en is er nooit één bestelbeslissing van gemaakt.

Dit bericht gaat over het doen van die toevoeging. De sitegids voor de voorraadstatistieken die de moeite waard zijn om bij te houden vat de kosten samen in een paragraaf; dit is de lange versie, en het is vooral de vraag welke regels uit je eigen rekeningen daarin thuishoren. Wat u moet doen als het totaal u ongemakkelijk maakt, is een andere taak, die hieronder valt het vrijgeven van het geld dat vastzit in de aandelen die u al bezit.

Wat de transportkosten omvatten

De transportkosten zijn de kosten die het kost om aandelen gedurende een bepaalde periode aan te houden, bovenop wat u voor de aandelen heeft betaald. Het groeit terwijl de eenheden zitten, wat het gemakkelijk maakt om het te negeren: er gebeurt niets wanneer de pallet arriveert, en dan gebeurt er elke week iets kleins dat de pallet niet verlaat.

De standaard definitie van operations-research is smaller dan de meeste blogversies ervan:

"De opslagkosten (ook wel opslagkosten genoemd) vertegenwoordigen alle kosten die verband houden met de opslag van de inventaris totdat deze wordt verkocht of gebruikt. Inbegrepen zijn de kosten van vastgezet kapitaal, ruimte, verzekering, bescherming en belastingen die aan opslag worden toegeschreven."
Hillier en Lieberman, Inleiding tot operationeel onderzoek, hoofdstuk 19.

Beoefenaars groeperen hetzelfde terrein in vier emmers, en dit bericht gebruikt die: kapitaal, opslag, dienst en risico. De eerste twee staan ​​letterlijk in die definitie. De service omvat verzekering, bescherming en belasting, plus het werk van het hanteren en tellen. Risico omvat wat eenheden in waarde verliezen terwijl ze wachten, wat volgens de definitie in het leerboek impliciet blijft en dat in een kleine catalogus de meeste schade aanricht.

Drie dingen worden er verkeerd in meegeteld en horen er niet bij: de aankoopprijs van de aandelen, die de investering is die wordt vervoerd in plaats van de kosten van het vervoer ervan; inkomende vracht, conventioneel al opgevouwen in eenheidskosten; en het ophalen, verpakken en verzenden van een bestelling die u hebt verkocht, wat gebeurde omdat het apparaat vertrok, niet omdat het bleef.

Verder is er geen overeengekomen componentenlijst. Twee zorgvuldige mensen kunnen de transportkosten van dezelfde winkel verschillend optellen en beiden zijn verdedigbaar, wat de eerste reden is dat een geleend percentage niet kan worden vergeleken met het jouwe.

Kapitaalkosten

Kapitaalkosten zijn de prijs van het geld dat in uw aandelen zit. Als u de inventaris hebt gefinancierd, is dit geen schatting: het is de rente die u in rekening is gebracht voor de lening die de aandelen financierde, en deze staat op een afschrift.

Als je het zelf hebt gefinancierd, zijn kapitaalkosten een opportuniteitskost, en winkels slaan het over of verzinnen het zelf. Door het overslaan lijkt het alsof de voorraad vrij is om vast te houden. Uitvinden betekent meestal dat je een ambitieus rendement kiest, wat een groot aantal oplevert waar niets achter zit.

De versie die de toetsing overleeft is concreet: de rente die u zou betalen om hetzelfde bedrag terug te lenen als u het morgen nodig zou hebben, of het rendement op het volgende dat met geld zou zijn gefinancierd. Kapitaal is ook de component die schaalt op basis van de eenheidskosten in plaats van het aantal eenheden, wat van belang is als u het totaal over producten verdeelt.

Opslag, service en risico

Opslag is de ruimte die de voorraad in beslag neemt: magazijn- of opslagruimtehuur, de opslagregel op een 3PL-factuur, stellingen. Eén eerlijke opmerking, want dit is waar de berekening meestal wordt opgevuld. Als de voorraad zich in een logeerkamer bevindt waarvoor u al betaalt, zonder alternatief gebruik en zonder rekening, zijn de opslagkosten bijna nul en moet u nul schrijven. Een toegerekende huurprijs voor een garage die je nooit zou verhuren, is een getal dat is bedacht om een ​​zaak te maken.

Dienst is een verzekering op de voorraad, eventuele belasting die wordt geheven op de inventaris waar u actief bent, en de arbeid die gepaard gaat met het bijhouden ervan: ontvangen, tellen, dozen verplaatsen, afwijkingen afstemmen. De arbeidshelft wordt door winkels het meest onderschat, omdat deze nooit als voorraadregelitem wordt weergegeven. Het lijkt op iemands dinsdag. Tel de uren en vermenigvuldig deze met wat ze kosten.

Risico is de waarde die aandelen verliezen terwijl ze wachten: krimp, wat naar voren komt als de variantie bij uw tellingen; schade, die tot uiting komt in de vorm van afschrijvingen; en veroudering, wat tot uiting komt in de eenheden die u uiteindelijk hebt verkocht onder het bedrag waarvoor u hebt betaald. Veroudering is onzichtbaar totdat het wordt gerealiseerd, dus meet het achterstevoren, gebruik makend van wat u vorig jaar daadwerkelijk aan de kosten hebt vrijgemaakt, in plaats van een voorspelling van hoeveel van de huidige voorraad verouderd zal zijn.

Bouw uw eigen tarief

De berekening is optelling en één deling. Het werk is het verzamelen van de lijnen, en het is een middag met een jaar vol facturen voor je.

Tel deze bij elkaar op en u heeft uw jaarlijkse kosten in dollars, wat al handig is. Om er een tarief van te maken:

Tarief transportkosten = totale jaarlijkse transportkosten ÷ gemiddelde voorraadwaarde tegen kostprijs

Twee regels houden het resultaat volgend jaar vergelijkbaar met zichzelf. Waardeer de noemer tegen kostprijs, nooit in de detailhandel, anders daalt de koers stilletjes met wat uw marge ook is. En bouw een gemiddelde voorraad op op basis van maandelijkse momentopnamen in plaats van een begin- en eindcijfer, wat de standaardsnelkoppeling is, maar een slechte keuze voor elke winkel met een seizoensinkoop.

Voor het toewijzen van kosten aan individuele producten is een tweede vorm praktischer:

Transportkosten per eenheid per jaar = totale jaarlijkse transportkosten ÷ gemiddelde beschikbare eenheden

Een uitgewerkt voorbeeld

Onderstaande figuren behoren tot een verzonnen winkel. Ze zijn hier zodat de rekenkunde van begin tot eind zichtbaar is, niet omdat ze ergens typerend voor zijn.

Als we de twee samengestelde regels controleren: 3 uur per week ontvangen en tellen is 156 uur per jaar, en 156 × $22 = $3.432, wat met het beleid van $480 $3.912 aan servicekosten oplevert. De stopgezette regel kostte $9 en werd gewist op $3, dus 140 × $6 = $840, wat met $520 aan telafwijkingen een risico van $1.360 oplevert. Voeg de emmers toe: $2.400 + $3.120 + $3.912 + $1.360 = $ 10.792 voor het jaar.

Die winkel had in dezelfde twaalf maanden gemiddeld 2.900 exemplaren in de catalogus, dus:

$10.792 ÷ 2.900 = $3,72 per eenheid per jaar, of $0,31 per maand. Beschouw dat platte figuur als een eerste doorgang. Er wordt hetzelfde bedrag in rekening gebracht voor een klein, goedkoop artikel en een groot, duur artikel, wanneer kapitaal schaalt met wat een eenheid kost en opslag met de ruimte die het in beslag neemt; de zorgvuldige versie wijst kapitaal toe op basis van het aandeel van de voorraadwaarde van elk product en opslag op basis van de ruimte die het inneemt. Deel om dezelfde reden het platte cijfer niet door de eenheidskosten van één product. Dat combineert een kostengedreven component met een volumegedreven component en levert een getal op dat niets betekent.

Zet er nu een product tegenaan. Cedar & Fig, 250g verkoopt 5 eenheden per dag voor $ 18 tegen een prijs van $ 7 per stuk, en de winkel heeft er gemiddeld 165 eenheden van. Bij $3,72 per eenheid per jaar is dat 165 x $3,72 = $614 aan transportkosten, tegenover 1.825 eenheden per jaar bij een marge van $11, wat neerkomt op $20.075 aan brutomarge. Draagkosten zijn een afrondingsfout bij een product dat zo snel beweegt.

Verander één ingang en het is niet meer één. Een geschenkblikje met dezelfde kosten van $ 7 en een prijs van $ 18, met hetzelfde gemiddelde van 165 eenheden, maar als er elke vijf dagen één eenheid wordt verkocht, verplaatst zich 73 eenheden per jaar voor een brutomarge van $ 803. De transportkosten zijn dezelfde $ 614, omdat het dezelfde plank en hetzelfde geld in beslag neemt, en er blijft $ 189 over. Behalve de snelheid is er niets veranderd. Het bezit van 165 eenheden van iets dat in dat tempo wordt verkocht, is meer dan twee jaar dekking, en $ 614 per jaar is wat die beslissing contant kost.

Het tarief gebruiken

De transportkosten zijn geen rapportregel. Het is een input voor drie beslissingen die anders op instinct worden genomen.

Bestel maat. Bij elke bestelhoeveelheid worden de bestelkosten en de bewaarkosten verhandeld, en de bewaarkosten zijn dit getal. Het is de H-term in de formule voor economische bestelhoeveelheid, die zonder deze niet kan worden berekend, en die u vertelt of u die van een leverancier accepteert minimale bestelhoeveelheid is een koopje of een dure manier om korting te kopen.

Vasthouden of korting. Als de aandelen niet bewegen, is het de vraag of wachten meer kost dan verdisconteren. De transportkosten zijn de kosten van het wachten, en worden berekend ongeacht of de eenheden bewegen of niet. Bereken hoeveel eigen risico u vasthoudt geeft u het aantal eenheden; vermenigvuldigen met uw maandelijkse tarief verandert het in een cijfer dat u kunt afzetten tegen een korting.

Koopdiscipline. De meeste transportkosten worden gemaakt op het moment van de bestelling, en dat is de reden het voorkomen van overbezetting doet meer voor het totaal dan welke heronderhandeling dan ook zal doen.

Eén ding voedt de koers niet: GMROI negeert de kosten volledig, dus een slow mover met een zwakke GMROI is slechter dan zijn GMROI zegt.

Waarom geleende percentages misleidend zijn

Bijna overal waar de kosten worden besproken, zult u een enkel keurig percentage van de voorraadwaarde aantreffen, en het is de moeite waard om de herkomst ervan te kennen voordat u er plannen omheen maakt. Het cijfer is terug te voeren op een artikel in een vaktijdschrift dat in 1995 werd gepubliceerd door Helen Richardson in Transport en distributie, niet op enig onderzoek naar e-commerce, en het bereik dat dat artikel bood was breed genoeg om als doelwit nutteloos te zijn. Wat nu circuleert is een middelpunt dat ergens na dertig jaar hervertelling zijn bereik heeft verloren. De handelsorganisatie voor de toeleveringsketen waaraan het gewoonlijk wordt toegeschreven, publiceert het nergens waar we het kunnen vinden, ondanks twee afzonderlijke pogingen om het te traceren.

Het diepere probleem is niet de herkomst. Het nummer is niet overdraagbaar, zelfs niet als het eerlijk wordt gemeten. Twee winkels met identieke voorraad kunnen transportkosten hebben die vele malen verschillen, en elke drijfveer is structureel: de ene financierde de voorraad en de andere niet, de andere huurt een unit en de ander gebruikt een kamer die hij al had, de ander verkoopt een categorie die in een seizoen verouderd raakt, de ander telt de ontvangsturen en de ander heeft ze nooit geteld. Een percentage is de output van die keuzes, dus als je dit importeert terwijl je je eigen input behoudt, krijg je een getal dat niemand beschrijft.

De vergelijking die werkt, is tegen jezelf. Tel uw componenten dit jaar op, tel ze volgend jaar op dezelfde manier, en de beweging is echte informatie: of de opslagrekening sneller is gegroeid dan de catalogus, of de veroudering sluipt, of de verwerkingsuren zijn gestegen toen u een locatie toevoegde.

De reden dat het totaal blijft stijgen is meestal stroomopwaarts van de opslag. Het is te vroeg te veel kopen, één bestelling tegelijk. StockCue voorspelt de vraag per SKU uit uw eigen verkoopgeschiedenis, voor elk abonnement, inclusief Free, dat bepaalt hoeveel eenheden er überhaupt aanwezig zijn. Uw facturen worden niet opgeteld; niets doet dat behalve jij en een middag.

Veelgestelde vragen

Wat is inbegrepen in de voorraadkosten?

Vier groepen: het kapitaal dat vastzit in de voorraad, de ruimte die het in beslag neemt, de servicekosten van het aanhouden ervan (verzekeringen, eventuele belasting op aandelen, en de arbeid van het ontvangen, tellen en verplaatsen ervan), en het risico van waardeverlies terwijl het wacht (krimp, schade en veroudering). Een standaard definitie van operationeel onderzoek noemt kapitaal, ruimte, verzekeringen, bescherming en belastingen; de meeste kooplieden voegen daar handlingsarbeid en veroudering aan toe, omdat beide echt zijn en beide van hen zijn. Er is geen universeel overeengekomen lijst met componenten, dus noem de componenten die u hebt geteld telkens wanneer u uw cijfer citeert.

Wat is een typisch voorraadkostenpercentage?

Er is geen verdedigbaar antwoord voor een kleine Shopify-winkel. Het percentage dat het vaakst wordt aangehaald, is terug te voeren op een artikel in een vaktijdschrift uit 1995 en niet op een onderzoek naar e-commerce, en het origineel gaf een veel breder bereik dan het keurige cijfer dat mensen daaruit herhalen. Het optellen van uw eigen componenten en het delen door uw eigen gemiddelde voorraadwaarde kost een middag met uw facturen, en het is de enige versie van het getal die veilig een beslissing kan nemen.

Hoe bereken ik de transportkosten voor één product?

Tel eerst de jaarlijkse transportkosten van uw winkel op en wijs deze vervolgens toe. De snelle methode deelt dat totaal door het gemiddelde aantal eenheden dat u bezit, geeft de kosten per eenheid per jaar weer en vermenigvuldigt dit vervolgens met de gemiddelde beschikbare eenheden van het product. De zorgvuldige methode verdeelt de kapitaalcomponent op basis van de kosten per eenheid en de opslagcomponent op basis van de ruimte die een eenheid in beslag neemt, wat van belang is zodra een product veel omvangrijker of veel duurder is dan de rest van de catalogus.

Omvatten de transportkosten de kosten van de inventaris zelf?

Nee. De aankoopprijs van de aandelen is de investering die wordt vervoerd, en niet de kosten van het vervoer ervan. De draagkosten zijn wat het vasthouden van die investering u kost gedurende een periode bovenop de aankoop: rente- of opportuniteitskosten op het geld, opslag, verzekering, behandeling en waarde die verloren gaat door inkrimping en veroudering. Door het aandeel zelf te tellen, wordt het dubbel geteld en komt er een koers boven de 100 procent uit, wat meestal het eerste teken is dat een berekening fout is gegaan.